Sto animozji, przybrane prozy
Co przeszkadzają ułożyć słowa w treść
Sto niedomówień, za grudniem grudzień
Coraz ciężej zaszłości jest mi znieść
Czy wiesz
Naciśnij dzwonek do drzwi, a zawsze otworzę Ci
Ramiona otwarte mam i serce
Zapukaj do moich drzwi, a się nie wrócę od nich
Na pięcie
Doznane krzywdy i te na niby
Potęgują się we mnie, ale chcę
Z nich wyjść
Naciśnij dzwonek do drzwi, a zawsze otworzę Ci
Ramiona otwarte mam i serce
Zapukaj do moich drzwi, a się nie wrócę od nich
Na pięcie
Naciśnij dzwonek do drzwi, a zawsze otworzę Ci
Ramiona otwarte mam i serce
Zapukaj do moich drzwi, a się nie wrócę od nich
Na pięcie
Daj się wyjaśnić
Nim gwiazda zgaśnie
